Scalloway

Schipper Henri Steneker (tevens organisator)

Zaterdag om half drie was ik ook op weg richting Kornwerd

De eerst schepen haalde ik in bij het Enkhuizerzand maar de rest bleef ik toch ruim achter.

Het ging erg hard en ik haalde uiteindelijk bij Workum een topsnelheid van 8,7 knopen voor de wind.

's Avonds om acht uur in Kornwerd aan de beroepssteiger gaan liggen samen met Albert Flokstra met de Njuta.

We werden na een uurtje weggestuurd via de omroepinstallatie. De sluiswachter was inmiddels erg pissig geworden wat hij Albert juist in de schoenen schoof.

Gelukkig mochten we verderop wel liggen.

Zondag zonder wekker om half acht wakker, en eerst erg liggen dubben of ik wel zin had om verder te gaan maar gelukkig toch vertrokken.

Om 9 uur eindelijk buiten de sluis, daar lagen Harry, Bram en consorten, zij waren ook nog niet vertrokken. Ze gingen naar Oudeschild maar ik besloot om naar Harlingen-Meep Vlieland te gaan.

Dat ging gemakkelijk en ik kreeg er weer zin in.

Alles bezeild behalve de Noordmeep, daar ging ik bijna tegen een boei aan toen ik de boot niet overstag kon krijgen. Ging maar net goed!

Bij Vlieland eerst scherp aan de wind tegen de stroom in en dan ook nog tegen de wind in en niet aan de verkeerde kant van de boeien langs. Hier kon je laten zien of je kon zeilen, flink knijpen tijdens de lange slag was het beste. Voor de ingang lag een schip, ik dacht van de Waterpolitie. Ik dacht dat wordt, niet naar binnen zeilen naar moteren anders krijg je een bekeuring. Gelukkig was het de Douane maar, toen ik dat zag durfde ik er weer in te zeilen. Aangelegd zonder motorgebruik.

Eruit zonder motor zal morgen wel niet lukken.

Nou die morgen kwam nooit want hier houdt het journaal op, ik zag het niet zitten om de paardenhoek tegen de wind in te doen.

Niet wetende dat een aantal van de singlehanders ook naar Texel moest anders was ik er beslist achteraan gegaan.

Ook buitenom ,wat ik tegen de wind in ook niet zag zitten, bleek achteraf mee te vallen, gezien het feit dat Ad Hagoord dit ook lukte. Was ik maar mee gegaan, ik voelde me kloterig en laf en ben er tot op de dag van vandaag nog ziek van. Wat een watje ben ik eigenlijk.

Ik zeg hetzelfde als Willem Rijnsdorp, geef nooit op in de haven.