Verslag van de Thijnke.

Over plannen en plannen.

Natuurlijk begint dit verslag zo rond begin Oktober. Het moment dat je beslist om je in te schrijven voor de Singlehanded.

Dat is het plan. Dan komt het plannen.

Een plan volgens planning uitvoeren is per definitie onmogelijk als het weer een planningsfactor is. Als dan ook nog de route opdrachten vlak voor de start ietwat afwijkt van waarmee je gepland hebt, is het : “dag planning”.

Niet mee plannen een fijn plan.

Ik kies zoals vrijwel iedereen voor Noord eerst, voorzichtig als ik ben meet één rif.

Dat doet niet iedereen, de wolk van zeilen wordt dan ook alras kleiner en kleiner.

See you in Kornwed (hoop ik)

Dat ik de Sturdy inhaal geeft de burger moed en dat Henry, natuurlijk als laatste gestart een tijd met me opzeilt vind i sympathiek.

Alle tijd verder om na te denken over wat na Kornwed. Nee niet plannen, dat is het plan.

Rond 20.30, kom ik al hobbelend voor Kornwed aan. Ik vind het te woelig om buiten de pieren te strijken, dus onder vol tuig de kom maar in. Vier andere singlehanders dachten kennelijk hetzelfde, getuige het gedraai van bootjes met klapperende zeilen. Met een kort bochtje net onder de dijk kan ik in de draai het grootzeil platgooien. Op de genua richting sluiskolk, waar gelukkig het sein op groen staat. Het gaat nog knap hard zo voor de wind. Motor in stand by, en met een forse vaart de kolk in. Genua inrollen en vlak achter de Warber een dot gas in de achteruit (3 seconden), en het achterschip draait keurig naar de muur vlak bij een bolder. Lijn vast en ff rust.

Rond 21.00 uur door de sluis en brug op de motor. Aldaar besluit ik ff aan te leggen om de boel in orde te maken . Ik besluit om naar Oude Schild te gaan.

Met een ZZW wind en nog één uur stroom tegen begin ik aan het wad.

De TS boei voor Den Helder ligt wel is waar in de wind, maar de stroom zal me helpen om daar te geraken.

De wind neemt naar mijn gevoel toe en ik merk dat in vlagen de Thijnke fors loeft.

Eigenlijk zou ik een tweede rif moeten leggen, maar de duisternis , stroom en forse wind weerhouden mij daarvan. De windvaan durf ik niet te gebruiken onder deze omstandigheden. Ik ben toch een beetje bang dat in een vlaag de Thijnke op de windvaan te veel de geul uit giert. Bij mijzelf merk ik op dat ik kennelijk overbluft ben door deze omstandigheden, aangezien ik doorgaans geen moment aarzel om een tweede rif te leggen. Tussen de bedrijven door heb ik nog een chat op kan. 10 met een douaneboot waarvan de bemanning toch wel nieuwsgierig was naar al die zeilbootjes op het wad.

Zoals ik verwachtte lukte het me om zeer krap zeilend en gebruik makend van de stroom de zuidkant van de Texelstroom aan te houden

Na twee slagen kan ik de Thijnke rond de TS sturen. De Warber is mij nog net voor. Dan voor de wind en tegen stroom op naar Oude Schild.

Grootzeil over bakboord en genua te loevert. De boom durf ik er niet in te zetten. Het gevolg is dat de genua af en toe forse knallen produceert. Nadat ik deze tot een wat kleinere proportie heb in gedraaid gaat het beter en zeil ik de Warber voorbij.

Vóór Oude Schild een stormrondje gedraaid waarin het grootzeil plat gaat. Op de genua de haven in.

Motor stand by, genua in en aanleggen. Hielko van de Fodrar waarschuwt mij voor een naar buiten overhangende mast van het visserschip.

Jammer jammer nu moet ik een rondje draaien en dat kost me ander halve motor minuten. Naast de Fodrar aangelegd. Met Hielko wordt onder het genot van een borrel/biertje de wederzijdse ervaringen uitgewisseld. Morgen zal een beslissing worden genomen, of buiten om, of via de Paardenhoek naar Vlieland.

Zondagmorgen.

Gelet op de wind die met kracht 7 uit het WZW waait en de verdere verwachting is buitenom geen optie. Via de Paardenhoek zou ik het probleem krijgen met mijn diepgang van 1.65 meter. Mijn idee was om 15.00 uur te vertrekken. Harry Vogel kwam ongeveer 14.00 uur langszij. De wind was intussen zeker niet in kracht afgenomen. Al met al besloot ik toen al min of meer om de pijp aan Maarten te geven.

Achteraf gedroomd had ik die zondagmiddag gewoon moeten vertrekken.

Wat hield mij tegen?

De inschatting dat ik bij Vlieland tegen stroom en (harde) wind in een harde dobber er aan zou hebben gehad om binnen te geraken.

Ik had weerkaartjes uitgedraaid met 30 60 en 96 uur voorspellingen. Die zagen er op zich niet zo slecht uit.

Maar in werkelijkheid schoven de depressies veel sneller het kanaal in met meer wind dan voorspeld.

Dat maakte mij onzeker.

De Waddenzee met zijn geultjes en stroomingen.

Ik heb solo ervaring op Atlantische oceaan en Middellandse zee. Als je daar echt op je donder krijgt van Aolus dan kleedde ik de Thijnke in gevechtstenue, ging naar binnen deed het luik dicht en liet alles over mij heen waaien.

De Thijnke met stormfok, driemaal rif en op de windvaan kan dan erg veel hebben.

Maar ja, daar heb je de ruimte die je op de Wadden niet hebt.

Heb ik iets geleerd?

Ja en nee.

Deze tocht is mijn eerste ervaring in een georganiseerd verband waar het gaat om volgens opdracht en vaste routes bepaalde doelen te bereiken. Ik heb geleerd dat mijn gevoel van comfort het wint van de drang naar prestatie. Noem het mentaliteit.

Nee, ik heb niets geleerd, want volgend jaar doe ik gewoon weer mee, maar dan plan ik niets meer en zeil gewoon achter Jan Smink aan met liters soep, om de met medelotgenoten gezellig gezamenlijk te verorberen.

Henri bedankt voor de organisatie.