Verslag Singlehanded 2006 WARBER Anje Valk

Zaterdag om 1420 uur gestart. De uitgereikte envelop met de vaaropdracht braakt een draak van een instructie: verplichte routes deze keer, dat is nog tot daaraantoe. Maar binnen de tonnen blijven op het Wad? Nou ja, zeg!

Zoals de meesten kies ik ervoor om eerst naar Kornwerd te gaan. Er staat een mooie zuidwestenwind kracht 4-5, bij wisselend bewolkt weer met af en toe een spettertje. Lekker zeilweer kortom; ruime wind met 1 rif erin en een dikke snor voor de boeg.

Doordat ik me verkijk op het Enkhuizerzand maak ik teveel mijlen en loopt het grootste deel van het veld me voorbij. Alleen Troch, Blue Streak en Sturdy zie ik nog in de buurt. In de verte voor me uit zeilen allemaal uitgeboomde genua’s, als een elegante kudde witte zwanen.

Het weerbericht van de Kustwacht om 1905 uur rept voor Texel en Harlingen over Z-ZW 5-6, later 6-7, buien mogelijk met onweer.

Even na 2000 uur kom ik onder een klein zeiltje bij de sluis aan, die heel klantvriendelijk al open staat. Zeiltje weg, uitdrijven en vastmaken maar. O.a. Wavedancer ligt ook in de sluis, aan de overkant en de Thijnke achter me. We roepen wat heen en weer: ‘Wat ga jij doen?’ ‘Kwenognie’ ‘Ik ga door naar Oudeschild, denk ik.’ ‘Ja maar dat wordt kruisen in het pikkedonker’ ‘Valt mee, de wind is meer Z dan ZW, waar hebben we het over!. Het is bijna hoogwater, straks in de Texelstroom krijgen we dikke stroom mee, twee dagen voor spring is het. ’ ‘Nou, ik kan er nog vijf minuten over nadenken.’

Als ik buiten de sluis de Boontjes afkijk naar het Noorden zie ik allemaal toplichtjes van boten die zich naar Harlingen laten blazen. Er ligt ook een grote groep boten aan de steiger, die hier kennelijk blijven rusten. Dat ziet er verleidelijk uit, maar ik weet gewoon dat hier vannacht blijven gelijk staat aan nu al opgeven. De Singlehanded is nou eenmaal slavendrijverij, een masochistenfeestje eigenlijk, daar heb ik al mee leren leven, doorgaan dus maar. Ik hijs mijn zeil met een tweede rif erin, en zeil de nacht in.

Aanvankelijk staat er niet eens zoveel wind. Een paar keer overweeg ik om te ontreven. In de verte rondom hangen weerlichtende onweerswolken. Af en toe regent het wat, afgewisseld door schitterende opklaringen. Het is een inktzwarte nieuwe maannacht met een flonkerende Melkweg, lichtend zeewater en veel vallende sterren. De stroom gaat al doorstaan. Kruisen is het eerst nog in de Doove Balg. Ik maak slagen ver buiten de geul; geen probleem bij deze waterstand. In de Texelstroom is het halverwind; we stuiven er mooi overheen en de stroom gaat nu ook flink mee staan. Mijn toplichtje scheidt ermee uit, dus even geprutst met de multimeter. Het blijkt een zekeringetje. Voordat ik dat opgesnord heb in het donker...! Wat een gedoe. Maar hij doet-ut weer. Alleen blijkt Warber, op de vaan aan zichzelf overgelaten, wat te hoog gekoerst te hebben. We zitten ver buiten de boeien. Daardoor skippen we nu de T27 en ook de T23. Maar ik ga er niet helemaal voor omvaren, hoor, voor de wind en tegen de stroom in.

Het is nu rond middernacht. Met een kleregang stuiven we op Oudeschild af. Maar daar mag ik nog niet in, eerst gaan we, zoals de vaaropdracht luidt, de T5MH2 ronden, die voor Den Helder ligt. De onweersbuien zijn nu dichterbij en een enkele keer actief. Mooi hoor: bliksem, slagregens, harde vlagen. De wind is goed aangetrokken nu. Toch blij dat ik niet ontreefd heb! In de pikkedonkere Texelstroom word het, met wind en tij tegen elkaar in, je reinste wildwatervaren, een soort Dark Room Rodeo lijkt het wel.

Een hele toer wordt het nog om tegen alle achtergrondlichten de T5MH2 te vinden. Pas om 0120 rond ik die. Daarna gaat het voor de wind naar Oudeschild, comfortabel, even soep maken en zo. Maar door de stroom is de grondvaart wel heel ontspannen, zeg dat wel: pas om 0320 maak ik in de haven vast. Daar liggen de Joker, Wavedancer en de Thijnke ook. Ik kan nog niet meteen slapen en verwen mezelf met een gulle bel whisky en brokken oude kaas. Er is goeie muziek op de radio en ik voel me toppie. Dit was prachtig zeilen: bar maar beautiful! Het mooie van de Singlehanded is dat het je verleidt tot een manier van zeilen die je in je normale toerpraktijk niet zo gauw kiest. Het brengt een beetje beest in je boven...grrrrr!

Voordat ik in een droomloze slaap verglij maak ik nog net bewust mee dat rond 0400 Troch achter me vastmaakt.

Zondagochtend ben ik om 0830 alweer klaarwakker. Ik mag pas om 1120 uur weg. Volgens Verkeerspost Den Helder en de Brandaris waait het ZW 7. De volgende haven is Vlieland; route 3. Ik zwaai eerst Joker uit, die gaat buitenom. Daarna Wavedancer. Die gaat binnendoor, maar heeft dan ook maar dik een halve meter diepgang. Als ik weg mag is het al redelijk laat in het tij voor de route binnendoor. Buitenom dus, ik heb geen keus, denk ik dapper doch met bonzend hart.

Buiten in de Texelstroom staat de boel op zijn kop: steilewandrijden is het, wind tegen stroom alweer. Ik probeer het even, maar dan zinkt de moed me plots in de schoenen. In een opwelling besluit ik om om te keren en te kijken of ik misschien toch nog op tijd bij het Scheurrak kan komen. Tegen stroom loop ik nog 4,5 grondvaart. Maar als ik tegen 1400 uur bij de T28-SO1 ben, durf ik het toch niet aan om voor de wind het Scheurrak in te varen. Ik weet niet zeker of er wel genoeg water bij de Paardenhoek zal staan als ik daar eenmaal ben. En voor de wind vastlopen met dit weer is meteen reddingbootwerk. De Singlehanded varen betekent je grenzen verleggen, maar met de grenzen van veiligheid is het wat anders.

Vanwege de verplichte route heb ik nu geen alternatief meer; ik mag niet via Harlingen naar Vlie. Er zit niks anders op dan opgeven.

Der rest van de middag zeil ik nog prachtig urenlang tegen de stroom in naar mijn thuishaven Harlingen, waar ik tegen de schemering aankom. En om 20.00 uur lig ik thuis in een warm bad alles nog eens te overpeinzen: als ik nou had doorgezet en wel buitenom was gegaan.... Ken je dat?

Anje Valk 5-11-2006